Liberaal Joodse Gemeente Rotterdam.

20 augustus 2019 | 19 Av 5779

Chanoeka

Chanoeka

Voor de bezoekers van de Tweede Tempel, vóór de verwoesting in het jaar 70, was de Tempel de plaats waar hemel en aarde elkaar raakten. Voor veel mensen in die tijd was God nog niet abstract en vormloos. De Tempel in de hemel, de plaats waar God op Zijn Hemelse Troon zat, stond in rechtstreekse verbinding met de Tempel op aarde. Het allerheiligste was, als het ware, God’s voetenbankje. Tussen de Tempel in de hemel en de materiële Tempel op aarde was een innig verband, in stand gehouden door God en mens. Zoals wij iedere dag in de eerste beracha van het Sjema zeggen, is God degene die “iedere dag de scheppingsdaden vernieuwt”, die het licht in de hemel in stand houdt en daarmee het leven op aarde mogelijk maakt. De mens was belast met het brandend houden van het vuur in de Tempel, in het hout op het altaar en met behulp van olijfolie op de grote, zevenarmige kandelaar die daarachter was opgesteld. Wanneer het vuur werd gedoofd, zoals dat gebeurde in de hellenistische tijd, werd het evenwicht tussen Hemel en aarde verstoord en ontstond daarmee, in de beleving van de tijdgenoten, een gevaar voor heel het leven op aarde. De eerste actie bij de herovering door de Makkabeeën was dan ook het ontsteken van het eeuwige licht in de Tempel. Later, in het jaar 70 van de gewone jaartelling, bij de verwoesting van de Tempel, doofde het vuur definitief.

Wij hebben geleerd om ons God minder realistisch voor te stellen en de relatie tussen mens en God niet te beleven in magische termen. Het vuur in de Tempel wordt al bijna tweeduizend jaar niet brandend gehouden en toch gaat de zon iedere morgen op. Misschien geloven wij alleen nog in de autonome wetten van de natuur, misschien heeft God inmiddels geleerd het zonder menselijke inmenging te doen.

In de afgelopen week is er weer een internationale klimaatconferentie geweest. Ik neem aan dat de meesten van ons wel overtuigd zijn van de noodzaak om tot daden te komen om voortgaande klimaatverandering in ieder geval in te dammen. De internationale conferenties laten echter te vaak ons menselijk onvermogen zien.

Wanneer wij de chanoekia aansteken, doen we dat mede als herinnering aan het gedoofde licht in de Tempel, het licht dat door de vensters naar buiten scheen en de hele mensheid verlichtte. Chanoeka kan meer voor ons zijn dan een leuk feest met cadeautjes. Het kan ook een oproep zijn om onze verantwoordelijkheid in de schepping te nemen en het licht brandend te houden. Met eeuwig vernieuwbare energiebronnen. 

Nieuws

De Rabbijn legt uit: E-mails ... Lees meer >>
Fotoalbum toegevoegd: Poerim 5779 Lees meer >>
Fotoalbum toegevoegd: 50-jarig Jubileum LJG Lees meer >>

augustus

  • <  
  •   >
z m d w d v z
 
 
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31