Liberaal Joodse Gemeente Rotterdam.

27 november 2022 | 3 Kislev 5783

Sjemini

Sjemini

Er zijn stukken van Tora waar heel veel commentaren op te vinden zijn en ook delen waar je veel minder, bijna niets over vindt. Het ligt voor de hand dat er weinig commentaar is als een tekst makkelijk is en voor zichzelf spreekt. Maar er zijn ook plaatsten waar opeens de stroom van commentaren opdroogt, terwijl je toch eigenlijk achterblijft met meer vragen dan antwoorden.

In de sidra Sjemini wordt de offerdienst opgestart. Om de offers te kunnen brengen, heb je het eeuwige vuur op het altaar nodig. De vraag is natuurlijk, hoe start je het eeuwige vuur? Allerlei offers worden klaargemaakt op, en rond het altaar. Op het moment dat het allemaal moet starten, gebeurt er een wonder. Er komt er een Goddelijk vuur uit de hemel. Op hetzelfde moment lopen Nadav en Awihoe, de twee oudste zonen van Aharon, met “vreemd vuur” de Misjkan in. Zij sterven, ze worden verteerd door het Goddelijke vuur. Aharon, hun vader, zwijgt.

De tekst van Tora maakt eigenlijk niet duidelijk wat er mis is met de twee jongens. Doen ze moedwillig iets fout? Zijn ze dronken terwijl ze bezig zijn met de offerdienst? Brengen ze vuur naar het altaar omdat ze er geen vertrouwen in hebben dat God dat zelf wel doet? Of is hun sterven juist iets goeds, omdat God degenen die Hij liefheeft, nabij zich wil hebben? Het zijn volledig tegengestelde opvattingen en ze zijn allemaal uit de tekst te halen.

Over het zwijgen van Aharon is niet veel te vinden.

Terwijl ik deze sidra las, dacht ik eraan wat het moet betekenen om nu op een IC unit te werken. Het is topdrukte, er wordt heel veel inzet gevraagd van artsen en verpleegkundigen. Het is verantwoordelijk werk dat een hoge mate van professionaliteit eist. De details van het werk zijn bepalend over leven en dood.

En tegelijkertijd weet ik dat degenen die het werk uitvoeren ook met hun eigen gevoelens moeten zitten. Meer dan in welke beroepsgroep is het juist onder hulpverleners waar de slachtoffers vallen. Werken in de zorg is werken in de frontlinie. Vaak met onvoldoende middelen.

Voor ons is de offerdienst iets dat ver van onze belevingswereld staat. In de oudheid echter, werd de dienst gezien als iets van groot belang. De heel precies uitgevoerde offerdienst was juist datgene wat het leven in stand hield. Aharon was de eerste Hogepriester. Hij was aangewezen om het werk in de Misjkan te doen. Het Joodse volk moest erop kunnen vertrouwen dat hij dat werk met de hoogste mate van nauwkeurigheid deed en dat hij op die manier zorgde voor de continuïteit van het bestaan.

Net zoals de arts en verpleegkundigen op de IC was Aharon een 'professional' met een taak met grote verantwoordelijkheid. In de kleine ruimte tussen leven en dood is even geen plaats voor het persoonlijke lijden. Er is op het moment dat het werk moet worden uitgevoerd, alleen maar plaats voor totale concentratie. Al het ander moet op dat moment wijken. Het zwijgen van Aharon komt terug in de stilte van de IC waar iedereen in coma wordt gehouden. En in de stilte van onze commentatoren die daar niets aan kunnen toevoegen.

Dat wil niet zeggen dat het lijden niet echt is. Tora vertelt dat, terwijl Aharon de dienst aan het altaar deed, het volk rouwde om zijn zonen. Zo is het ook voor ons om ons bewust te zijn van de pijn van anderen, ook als zij er nu geen uitdrukking aan kunnen geven.

Nieuws

Fotoalbum toegevoegd: installatie Rabbijn Peter Luijendijk op 19 juni 2022 Lees meer >>
De Rabbijn legt uit: Offer... Lees meer >>
Fotoalbum toegevoegd: op Sjabbat 21 mei 2022 nam Albert afscheid als rabbijn van onze LJG Lees meer >>

november

  • <  
  •   >
z m d w d v z
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30