Liberaal Joodse Gemeente Rotterdam.

21 juni 2021 | 11 Tammuz 5781

Wajakhél - Pekoedé

Wajakhél - Pekoedé

Wajakhél - Pekoedé

Niet ieder jaar in de Joodse kalender is even lang. Omdat wij wel precies in een jaar de hele Tora willen lezen, is er een aantal sidrot die gecombineerd- of afzonderlijk gelezen kunnen worden. Deze Sjabbat beëindigen wij het lezen van het boek Sjemot [Exodus] door het lezen van de gecombineerde sidrot  Wajakhél en Pekoedé.

De tweede helft van het boek Sjemot wordt gevormd door een beschrijving van de bouw van het Misjkan, het Tabernakel, en alles wat op en om dit draagbare heiligdom te vinden was. Het hoofdbestanddeel van onze dubbele sidra is een opsomming van wat er eerder is gemaakt. Er is veel oog voor detail. Het Tabernakel wordt beschreven alsof je langs de verschillende elementen loopt en ieder onderdeel van dichtbij bekijkt of in de hand neemt. We leren over materialen, de maten, het aantal lussen en klampen. De ingebruikname van het Misjkan laat nog op zich wachten, dat wordt pas beschreven in het boek Bemidbar, twee boeken verder.

Met de laatste verzen van Sjemot doen wijeen paar stappen achteruit en kijken met een wijdere blik. Wanneer het Misjkan klaar is, wordt dit gevuld met de geest van God. Een wolk bedekt het Misjkan. Wanneer de wolk daar zichtbaar was, bleef het volk rond het Misjkan wonen. Als de wolk optrok, trok ook het volk verder.

Voor ons bestaat de beschrijving van de wolk alleen uit woorden waar wij slechts in onze gedachten een beeld van kunnen vormen. De wolk boven het Tabernakel is nu niet meer zichtbaar. Ik denk echter dat de bewoners en bezoekers van Jeruzalem, in de tijd dat de Tempel daar in werking was, een heel concreet beeld hadden bij deze woorden, minder wonderlijk dan de beschrijving van de Misjkan maar wel van dag tot dag zichtbaar. Op het grote altaar van de Tempel werden voortdurend offers gebracht. Het altaar was van verre zichtbaar en de rookpluim die daar boven uitging moet voor velen een symbool zijn geweest van de aanwezigheid van de Eeuwige in hun midden. Alleen wanneer het volk in verdrukking was, tijdens de Babylonische ballingschap, tijdens de oorlogen in de tijd van de Makkabeeën en na de val van de Tweede Tempel, werd de offerdienst gestaakt en trok de wolk, als het ware, op.

Is er iets dat wij kunnen zien als een symbool van Gods speciale aanwezigheid? Wij brengen geen offers meer. Omdat er joden verspreid over de hele wereld wonen, is het wel zo dat er altijd wel iemand bezig zal zijn met lernen of het vervullen van andere Mistwot. Op deze manier houden wij voor onszelf het Goddelijke vuur brandend. Door onszelf bezig te houden met de joodse traditie, creëren wij een nieuw symbool van Gods aanwezigheid.

Nieuws

Fotoalbum toegevoegd: Dagtocht Rotterdam op 25 augustus 2019 Lees meer >>
Fotoalbum toegevoegd: Poerim 5780 Lees meer >>
De Rabbijn legt uit: Offer... Lees meer >>

juni

  • <  
  •   >
z m d w d v z
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30