Liberaal Joodse Gemeente Rotterdam.

27 september 2021 | 21 Tishri 5782

Wajikra

Wajikra

Wajikra is voor mij niet de meest simpele sidra om een commentaar op te schrijven. Niet dat het materiaal aanstootgevend of buitengewoon moeilijk is. De tekst is een opsomming van verschillende soorten offers die in de Tempel gebracht kunnen worden. Van allerlei offers wordt globaal beschreven wat voor soort dier er voor geslacht mag worden, welke delen op welke wijze moeten worden verbrand en wat er verder mee gedaan moet worden. Er zijn ook meel-offers waarvan uitgelegd wordt in wat voor soort pan je ze moet klaarmaken en hoe je ze moet offeren. Ik ben niet zo heel goed op de hoogte van de anatomie van dieren, bij veel van wat er staat heb ik geen voorstelling. Ik heb geen idee, bijvoorbeeld, wat ik mij moet voorstellen bij het verschil tussen vet dat de ingewanden bedekt of het vet dat rond de ingewanden zit (Wajikra [Leviticus] 2:3). Maar iedereen heeft zijn eigen manier van omgaan met Tora, er is vast wel iemand waarvoor juist deze details veelzeggend en belangrijk zijn.

In Tora komen we allerlei offers tegen die op een vast moment van de dag of van het jaar gebracht moesten worden. Aan het begin van de dag en in de loop van de middag werd het “tamid” offer gebracht. Op Sjabbat en feestdagen werd een toegevoegd offer (“moesaf”) gebracht. Tora heeft allerlei voorschriften voor extra offers, bijvoorbeeld voor Soekot en Jom Kippoer. Er zijn ook andere verplichte offers die niet op een vast moment gebracht werden maar juist als een bepaalde situatie zich voordeed, zoals de offers die gebracht moesten worden door een vrouw die een kind heeft gekregen of door iemand die een huidziekte heeft doorstaan. Boeren werden ook geacht de eerste opbrengst van het land te offeren. Wanneer je Tora doorleest, is het makkelijk om offers te zien als iets waartoe je verplicht bent. Je moet de offers gewoon brengen, of je dat nou wilt of niet.

Vaak is de manier waarop we denken over de vele gebruiken van het moderne Jodendom op dezelfde manier ingekleurd. De Sjabbat en feestdagen moet je houden. De diensten moeten op de juiste manier gedaan worden. Op Pesach moet je matses eten. Het zijn allemaal verplichtingen. De realiteit van onze dagen is echter een andere. Voor ons is Jodendom een keuze. Veel Joden kiezen ervoor om niet naar sjoel te gaan en geen feestdagen te vieren. We ervaren de Mitswot niet meer als een verplichting maar als iets dat je kunt doen. Sjabbat kun je soms houden en soms ook niet.

Wat is de goede manier om te denken over de Mitswot? Is het beter ze te zien als een verplichting die wij al-dan-niet nakomen? Moet je je schuldig voelen als je ze niet bent nagekomen? Of zijn de Mitswot opties die je kunt kiezen in je leven, zoals je er ook voor kan kiezen om op vakantie te gaan of een verjaardag te vieren? Ik stel hier de vraag, een eenduidig antwoord heb ik niet.

Wat mij wel opvalt aan Wajikra is dat de opsomming van de offers niet begint met een verplichting. Er staat niet “Wanner je een offer moet brengen, moet je dat zus-of-zo doen”. Wat er staat is “Een mens die een offer van jullie zal brengen, zal dat doen van het vee, van de runderen en van het kleinvee”. De tekst begint met een mens, “adam” en spreekt over de relatie van het offer met de gemeenschap, “mi-chem”, “van jullie”. Of het verplicht is of niet, is nu niet ter zake. Het gaat om de relatie tussen het individu, de gemeenschap, de schepping en God. Zoals ons hele leven. 

Nieuws

Fotoalbum toegevoegd: Dagtocht Rotterdam op 25 augustus 2019 Lees meer >>
Fotoalbum toegevoegd: Poerim 5780 Lees meer >>
De Rabbijn legt uit: Offer... Lees meer >>

september

  • <  
  •   >
z m d w d v z
 
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30